ไดฯวันนี้ได้แรงบันดาลใจมาจากมิวกับป๊าเลยนะ หลังจากที่มิวฉลองครบ1ขวบ 9เดือนให้แม่กับป๊าไปเมื่อวาน เล่นเอาแทบกระอักเลย เมื่อคืนพอมิวหลับ ป๊าแอบกระซิบบอกแม่ว่า "แม่เอาไปเขียนไดฯซิ ป๊าว่าได้เป็น10หน้าเลย"กั่กๆ

ครบ 1 ขวบ 9 เดือนแล้วคับ

      เรื่องมันเริ่มมาจากที่แม่กับป๊าพามิวไปโรงเรียนตั้งแต่วันจันทร์ที่2

ตอนแรกแม่แอบดีใจที่คุณครูบอกว่า มิวกินนมหมด2ขวดเลย กลางวันก็ทานข้าว

หมูแดงเกือบหมดจานแน่ะ  มิวติดพี่น้อย เพราะพี่น้อยขาว สวยเหมือนแม่

(เรื่องขาวนี่คุณครูบอก แต่เรื่องสวยนี่แม่คิดเอาเอง กั่กๆ)ยอมให้พี่น้อยป้อนข้าวด้วย

ดีจังอยู่บ้านกลางวันข้าวแทบไม่เคยตกถึงท้อง มิวคงเริ่มปรับตัวได้แล้ว เย่ๆๆๆ

 แต่ๆๆๆ

 พอวันที่4 มิวเริ่มมีอาการคัดจมูกตอนนอน

 พอวันที่5 มิวเริ่มมีน้ำมูกเล็กน้อย เสียงเริ่มแหบ

 พอวันที่6 มิวมีน้ำมูกบ่อยขึ้น ไอเล็กน้อย แต่เสียงแหบ เป็นเป็ด แฮบ แฮบ

พอคืนวันศุกร์ที่6 มิวเริ่มมีไข้เล็กน้อย แม่กับป๊าให้กินยาลดไข้ และลดน้ำมูกและแก้ไอก่อนนอน  แถมหยอดยาที่จมูกไป1ทีเพราะมิวนอนดูดนมไม่ได้หายใจไม่ออก

คืนนี้แม่ลุกมาเช็ดตัวมิว ทั้งคืน ตัวร้อนมาก แต่ทำยังไงก็ไม่ยอมลุกมากินยา

เช้าวันเสาร์ที่7 มิวยังมีไข้ แต่ยังเล่นได้ ความซนยังไม่ลด แต่ไม่ยอมทานข้าว  แม่กับป๊าเอามาประเคนสารพัด สุดท้ายยอมกินขนมปังไป2-3คำ กินกล้วยหอมไปซักครึ่งลูก พอ10โมงให้กินนม ยังไม่ทันหมดขวด มิวไอ  ลุกพรวดขึ้นมาดีที่แม่ไหวตัวทัน อุ้มมิวออกมาจากที่นอนทัน  อ้วกพุ่งเลย หมดเลยตั้งแต่เช้า อุตสาห์คะยั้นคะยอแทบแย่ กั่กๆ  ไข้ก็ยังมีอยู่วันนี้เลยต้องทายยาลดไข้ทุก4ชม.เลย

วันเสาร์นี้ มิวเลยอดไปเที่ยวไหนเลยอยู่บ้านกับแม่กับป๊าทั้งวัน

ครบ 1 ขวบ 9 เดือนแล้วคับ

เช้าวันที่8 จริงๆอาทิตย์นี้ เรามีนัดกับครอบครัวน้องปัณณ์ กับน้องภุชงค์ที่ บึงฉวาก แต่มิวป่วยซะก่อน  ป๊าบอกว่าสงสัยมิวกลัวการไปเที่ยว พอบอกจะไปเที่ยวทีไร ป่วยทุกที ทริปบึงฉวากนี้แม่วางแผนไว้3รอบแล้ว เนี่ยชวดอีกตามเคย

เช้านี้มิวตื่นมาอาการดีขึ้น เมื่อคืนก็ไม่มีไข้แล้ว ตอนแม่อาบน้ำก็ปล่อยมุก

มิว..ตด ปู้ด

แม่.."อุ้ยเสียงอะไรอ่ะ"

มิว.."มิวตด  แม่ไม่ได้ตดหรอก มิวตดเอง"

กั่กๆ ถึงแม่ตดแม่ก็บอกว่าแม่ไม่ได้ตดหรอก อิอิ

 เช้านี้ทานข้าวมันไก่ไป2-3คำ ก็ยังดี ต่อด้วยโดนัทนิดหน่อย แล้วก็ประเหลาะให้หม่ำกล้วย เพิ่มพลังหน่อย  แม่แอบดีใจว่ามิวค่อยยังชั่วแล้ว

     ปกติเสาร์อาทิตย์เราต้องไปซื้อของเข้าบ้าน วันนี้ป๊าเลยต้องไปคนเดียว ไม่ได้ไป3ใบเถาเหมือนอย่างเคย แม่ดูมิวคนเดียว คิดในใจเดี๋ยวมิวคงหลับ เพราะคงเพลีย  ที่ไหนได้ วันนี้มิวดื้อสุดๆ นมก็ไม่ยอมกิน แม่คะยั้นคะยอ สารพัด เอาตุ๊กตามาให้กอด เปิดทีวีให้ดู มานอนกอดด้วย  มิวคงดูดนมแล้วหายใจไม่สะดวกเลยไม่ยอมกิน

  เที่ยงแล้ว ป๊ากลับมาพร้อม KFCถุงใหญ่ กับ ดังกิ้น โดนัทของชอบมิว  แต่มิวก็ไม่ยอมกินอีก นักเก็ต เบอร์เกอร์  โดทัท แม้แต่เฟรนต์ฟรายของโปรดก็คายทิ้ง

เอ้าไม่กินก็ไม่กิน กินนมไปก่อนแล้วกันลูก  ให้กินนมนอนตั้งแต่เที่ยง กล่อมแล้วกล่อมอีก ทั้งดื้อทั้งซน รู้มาก พูดอะไรก็ไม่ทำแล้ว จนบ่าย2 ป๊าบอกว่าสงสัยหายใจไม่ออก ให้กินยาลดน้ำมูก เดี๋ยวก็คงหลับ

ยังคงซนไม่ลดละ หลังจากแม่กับป๊าเหนื่อยจนเผลอหลับไปก็ได้ยินเสียง

"แม่ แม่ค้าบบบ หุ่นยนต์แตก" แม่สะดุ้งขึ้นมาดู หุ่นยนต์บล๊อคหยอด แขนหลุดคามือมิวมาแล้ว  "ไหนมิว แม่ดูซิ เดี๋ยวแม่เอาไปซ่อมให้ก่อน(ติดกาวตราช้าง)"มิววิ่งปรู้ดไปที่ ไขควง กรรไกร " ไม่เอา เดี๋ยวมิวซ่อมเอง"

หุ่นตัวนี้แหละ

ครบ 1 ขวบ 9 เดือนแล้วคับ

อีกซักพัก

"แม่ ช้างแตกแล้วค้าบ" โอ้โห  วันนี้มันวันอะไรนี่ลูก ช้างไขลานของแม่โดนมิวทุบหูแตกไปอีกแล้ว

ครบ 1 ขวบ 9 เดือนแล้วคับ

ผ่านไป1ชมบ่าย3แล้ว..มิวหลับแล้ว ดีใจมากทั้งแม่ทั้งป๊า ต่างคนต่างนอน  แม่เคลิ้มไปยังไม่ได้15นาที ได้ยินเสียงครืดดด(หายใจดัง)พร้อมเสียงร้องแว๊กกกก มิวลุกขึ้นมานั่งแล้วยืนโงนเงนให้แม่อุ้ม  พร้อมร้องๆๆ ไม่หยุด วางก็ไม่ได้ ซักพักป๊าต้องมาผลัด พาไปดูจิ้งจกตัวเล็กในครัวบ้าง ดูตามหลังกรอบรูปบ้าง กั่กๆ อีก15นาทีหลับต่อ  อีกไม่ถึง15นาที ตื่นอีกแล้ว แว๊กกกกกกกก เป็นอย่างนี้อยู่4รอบ สรุปว่าไม่ได้นอนกัน ทั้งพ่อแม่ลูก

   พอตกเย็น ป๊าไปตลาด ไปสรรหาของกินให้แม่กับมิว

ราดหน้า ข้าวผัดกุ้ง ผัดหมี่ซั่ว หมูสเด๊ะ หวังว่ามิวจะเลือกกินอะไรซักอย่าง

อยากกรี๊ดดดดดดดดดดมาก กินไปคายไป ขว้างช้อนไป อ้วกไปไม่รู้ลงท้องไปถึง2คำหรือเปล่า ไม่ยอมนั่งหม่ำข้าว วิ่งไปวิ่งมา จะเล่นนั่นเล่นนี่ ปีนขึ้นโซฟา ไปโต๊ะคอม 

ป๊าโกรธมาก  ตีก้นมิวไปป๊าบใหญ่ๆ ทีนี้ละ ร้องไห้จ้าเลย แล้วสุดท้ายก็ไม่พ้นมาอ้อนแม่ต่อ นัวเนียได้แป๊บนึง ไปซ่าส์ต่ออีกแล้ว เฮ่อสรุปว่า กินขนมปังนิดหน่อย กับกล้วยหอมครึ่งลูก

 

ทุ่มครึ่ง ป๊าบอกขึ้นห้องนอนเถอะมิวจะได้รีบนอน

แม่อยากจะบ้าตาย 

ให้กินน้ำหวานก่อนนอน(ให้ถ่ายนิ่มที่เคยกินทุกวัน)ก็ดีดดิ้น ตีอก ตีพุงตัวเอง

 ฟันก็ไม่ยอมแปรง ยืนตีอ่างบ้วนน้ำ ป๊าบๆอยู่พักนึง

โป๊ะโกะก็ไม่ยอมใส่กว่าจะบังคับให้ใส่ได้ โดนแม่ตีก้นไปหลายป๊าบ ยังขำได้ คงนึกว่าแม่เล่นด้วย

โอ๊ยกว่าจะนอนได้ 3ทุ่ม พอมิวหลับ ป๊าบอกพรุ่งนี้แม่เอาไปเขียนไดฯเลยนะ สงสัยได้เป็น10หน้า กั่กๆ

 

      เช้าวันนี้ มิวอาการดีขึ้นมาก ไข้ไม่มีตั้งแต่เมื่อคืนแล้วแต่เมื่อเช้ายังคงไม่ยอมกินข้าว กินไปแค่2คำ เอง แต่พอไปถึงโรงเรียน เบะตั้งแต่หน้าห้องเลย บอก"ให้ป๊ากับแม่อยู่ด้วยอ่ะ " น่าสงสารจริงๆลูก แม่ขอให้หนูปรับตัวที่โรงเรียนได้เร็วๆนะคับ

 

ถึงมิวจะดื้อ จะซน  กินยาก อึยาก ขนาดไหน แม่กับป๊าก็รักหนูที่สุดในโลกนะคับ

แต่ตอนนี้ขอให้หนูหายป่วยไวๆ แม่กับป๊าจะได้พาหนูไปเที่ยวได้ซะทีคับ

 

     Share

<< วันแรกที่เดย์แคร์คิดถึงริมน้ำ(สวนชมน่าน)จังเลย >>

Posted on Mon 16 Jul 2007 11:28

Name :
Email :
URL :
Comment :
กรอกข้อมูลก่อนส่ง CAPTCHA Image
Refresh
 

               
ณา.... พี่ว่านะลองเปลี่ยนเป็นอะไรที่กลืนง่ายหน่อยดีมั้ย จะได้ไม่เสียกำลังใจกัน เพราะปร้นท์เวลาเป็นหวัดก็เคี้ยวอะไรไม่ค่อยไหวเพราะหายใจไม่ทันด้วยอ่ะ เขาจะชอบของเหลวประเภทกลืน ๆ ได้เลย อย่างโจ๊ก นมสดใส่ไข่ หรือว่าไข่ตุ๋น หรือเป็นพวกซุปข้น ๆ ใส่ฟักทอง จะได้ไม่ระคายคอ ที่ไม่อยากอาหาร อาจจะเจ็บคอด้วยนะ คิดถึงตอนนี้ตัวเองเจ็บคอแทบไม่อยากกินอะไรเลยจริง ๆ นะ

หายไว ๆ นะจ๊ะมิวจะได้มาแข่งกินกับปริ้นท์ต่อ
มตต   
Mon 9 Jul 2007 16:03 [2]

กร๊ากกกกกกกกก พี่น้ำ ปุ๊ก มาเร็วมากๆ เพิ่งเขียนจบเอง แต่ตอนแรกมีคนแย่งใช้คอม เลยเผลอกดตกลงไป อิอิ ตอนนี้บ่นจบแล้วจ๊ะ
ณา   
Mon 9 Jul 2007 15:24 [1]


Calendar
Archive
ปะป๊าไปไหนครับ
เที่ยวบึงบอระเพ็ด -- ต่อจิ๊กซอ --นับเลข
เที่ยวเชียงใหม่
สุขสันต์วันเกิด ปะป๊าคับ
เที่ยวทะเลครั้งที่2(ภาค1)
ปรับปรุงบ้าน
ลงสระครั้งแรก
นัดเดท
สุขสันต์วันปีใหม่2008
งานแห่เจ้าพ่อเจ้าแม่ประจำปี
เที่ยวฟาร์มโชคชัย
ทริปสุพรรณ
ใกล้จะ 2 ขวบแล้วคับ
ไดอารี่ ออฟ เดอะ มั้นท์
ผมชอบร้องเพลงคับ
ครอบครัวตัวแดง
มี้ตติ้งที่ม.นเรศวร
และแล้วหนูก็ปรับตัวได้
คิดถึงริมน้ำ(สวนชมน่าน)จังเลย
ครบ 1 ขวบ 9 เดือนแล้วคับ
วันแรกที่เดย์แคร์
ประโยคขอร้อง
คิดถึงอาม่าจังเลย
เปลี่ยนน้ำอ่างปลาครั้งแรก
กำลังจะเป็นนักพากย์แล้วคับ
มิวเริ่มเป็นตัวของตัวเองมากขึ้นแล้ว
วันนี้เป็นวันแรกที่แม่สมัครไดอะรี่ให้หนู
วันนี้เป็นวันแรกที่แม่สมัครไดอะรี่ให้หนู
Favourite
Sponsors






The best template from http://www.oblog.cn